Vlieguur

‘Korthals switcht razendsnel van slimme onzin naar de diepte’, schreef de Volkskrant toen ze in 2011 de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival won. Ze werd geprezen om haar beeldende liedteksten en de vakjury beschreef haar ‘als een vis in het water in het theater’. Vol overgave gaat ze daar dus ook staan met Vlieguur, haar eerste avondvullende programma, om vlieguren te maken. Met liedjes vol ziel en energieke verhalen probeert Louise grip te krijgen op een wereld waarin er weinig ruimte lijkt voor de bevlogen idealist. Of is die er toch? Begeleid op piano door Erik Verwey.

Bekijk hier een korte impressie van de voorstelling

"Korthals speelt zich het snot voor de ogen en zingt de blaren op haar loepzuivere stembanden. Ze pleit voor 'niet lullen, maar poetsen' en is een perfect uithangbord voor dat credo. Wat een energie, wat een levenslust, wat een geboren performer." (Parool)

"Wat een zangeres! Wat een actrice! Wat een lef! Ze roept herinneringen op aan de grote vrouwen van twee cabaretgeneraties terug: Jasperina de Jong en Adèle Bloemendaal. Korthals neemt haar publiek mee in een achtbaan. Alles perfect gedoseerd met een fraai slotbeeld: trek je fiets uit de modder en rij met dat ding. Het is een genot om op haar bagagedrager te zitten." (Volkskrant ****)

"Ze is in staat in een enkel moment te switchen van uitbundige grap naar stille ontroering. Ricky Koole, denk je als je haar hoort zingen. Sanne Wallis de Vries, als ze die Applestore binnengaat. Dat alles overgoten met een onbesuisd soort energie en dat ongrijpbare eigene dat talent onderscheidt. Vlieguur voelt als een medicijn tegen cynisme." (Theaterkrant.nl ****)

van & met: Louise Korthals piano: Erik Verwey regie: Jessica Borst